Het woke-denken is gebaseerd op drie basisassumpties:

1. Er is kansenongelijkheid vanwege huidskleur, sekse en seksuele voorkeur,

2. Er is racisme en seksisme, en

3. De kansenongelijkheid wordt veroorzaakt door racisme en seksisme.

In een drieluik laat ik zien dat de drie basisclaims van het woke gedachtengoed ongefundeerd of misleidend zijn.

Agressieve religie

De woke-ideologie is het beste te vergelijken met een agressieve religie. De aanhangers maken er geen geheim van dat wat hen betreft activisme nodig is om anderen, de onverschilligen, hun wereldbeeld op te leggen (ik verwijs bijvoorbeeld naar uitspraken van minister van Onderwijs Ingrid van Engelshoven). Het denken van mensen moet hoe dan ook de goede richting -lees: hun richting- worden ingeloodst. Motivatiebron van de wokies is de strijd tegen groot onrecht. In hun wereldbeeld behoor je tot een onderdrukkende groep, als je een blanke, heteroseksuele man bent. Je eigen mening doet er niet toe. Je vrije wil is namelijk een product van een onderdrukkend systeem, dat je radar voor onderdrukking, uitsluiting en stigmatisering heeft afgebroken. Precies het omgekeerde geldt voor je als je tot een minderheidsgroepering behoort, die in woketaal wordt aangeduid als een gemeenschap. Het maakt niet uit of je verder nog iets gemeenschappelijks hebt met je `soortgenoten´ in de woke-visie: door je huidskleur, sekse of seksuele voorkeur behoor je tot een gemeenschap en ben je een slachtoffer van onderdrukking. In wokeland wordt ieders identiteit ééndimensionaal gedefinieerd anders klopt het plaatje niet meer.  

Institutionele strijd tegen racisme

In deel 1 van dit drieluik beschreef ik dat wokies ongelijkheid van uitkomst accepteren als bewijs voor kansenongelijkheid, waarbij zij bovendien selectief shoppen: omstandigheden en uitkomsten die hun opvattingen weerspreken, worden genegeerd (dat 90% van de shoarmazaken wordt bestierd door moslims is dus geen bewijs van racisme, dat 90% van de fietsenmakers man, hetero en blank is dat dus wél). Zonder deze rare kronkel waarbij persoonlijke autonomie compleet wordt genegeerd, blijft er niets over van al het onrecht dat de motor vormt van deze ideologie. Wij hebben een liberaal en solidair systeem, dat er juist in wil voorzien dat iedereen een plek krijgt in de samenleving zonder dat iemand voor je gaat bepalen wat die plek moet zijn. Alle kinderen hebben leerplicht. Natuurlijk verschilt de verdraagzaamheid per individu en per situatie. En er zijn culturele factoren en religieuze dogmatiek, die de individuele verdraagzaamheid sterk kunnen verminderen. De scheiding van kerk en staat is in dit verband een belangrijk wapen tegen onverdraagzaamheid. In Nederland is de strijd tegen discriminatie allang geïnstitutionaliseerd. Het is echter een illusie om te denken  dat je alle discriminatie kunt uitbannen. De evolutie van homo sapiens is helaas nog niet zover gevorderd.

Oog om oog

Het woke dogma is zo vooringenomen over het onrecht, de dadergroep en de slachtoffergroep dat  het etiket `discriminatie´ op basis van inherent racistische of seksistische criteria wordt opgeplakt. Je huidskleur of sekse geeft daarbij betekenis aan je gedrag (over racisme gesproken). Gooit een donkere man een steen door de ruit van een blanke winkeleigenaar dan ziet een wokie dat als verzet tegen onderdrukking of een bewijs van kansenongelijkheid. Gooit een witte man een steen door de ruit bij een zwarte winkeleigenaar dan is het racisme. Een man die een vrouw stevig de waarheid vertelt is een `mansplaining´ onderdrukker. Een vrouw die een man stevig de waarheid vertelt is een sterke vrouw, een rechtschapen amazone in de strijd tegen het patriarchaat. Spijbelt een Marokkaanse jongen dan komt dat door buitensluiting op school of elders. Je discrimineert als je het spijbelgedrag bekritiseert. Spijbelt een jongen met blanke ouders dan is dat geprivilegieerd gedrag, het bekritiseren van het gedrag is dan juist noodzakelijk. Het gedrag is hetzelfde, alleen de huidskleur of de sekse verschilt. Dat heet apartheid. In feite willen wokies vermeend racisme en seksisme bestrijden door zelf radicaal racistisch en seksistisch te zijn. Oog om oog, tand om tand.

Discriminatie `ontwoken´ om het te kunnen bestrijden.

Toch bestaat er wel degelijk discriminatie in de oorspronkelijke betekenis van het woord, voordat de woke taalsoldaten zich de definiëring ervan toe-eigenden. Vrouwenhaters in de top van een organisatie, `blue collars´ die een hekel hebben aan buitenlanders en hen van alles en nog wat de schuld geven, potenrammers, antisemieten, homo´s die niet gearmd over straat kunnen in een multiculturele wijk, moslimmannen die blanke vrouwen hoeren vinden, bananen op het voetbalveld enzovoort. Je kunt je afvragen of tegen dit soort uitwassen wel hard genoeg wordt geageerd en opgetreden, ongeacht de achtergrond van dader en slachtoffer. Woke is echter meer een obstakel dan een oplossing. Het creëert een safe haven voor discriminatie, zolang de dader maar niet wit is of het slachtoffer juist wit. En het zorgt voor afkeer en onverschilligheid bij witte mensen, zij kunnen toch niets aan hun huidskleur veranderen. Het zorgt er enkel voor dat teleurstelling en verwijten over tegenvallende resultaten de polarisatie en haat verder aanwakkeren.

Extrapoleren van gekozen verhalen

Veel verhalen over discriminatie gaan over de dagelijkse omgang, die allerlei vooroordelen verraadt. Een witte mevrouw in een winkel, die in de winter aan een Surinaamse medewerker vraagt of ze wel tegen de kou kan. Als je als Marokkaan ergens te laat komt of als een collega zijn nietmachine kwijt is, dan is de grap vaak alweer snel gemaakt. Een vrouwelijke dokter die meerdere keren per dag voor de verpleegster wordt aangezien. Het is meestal niet kwaad bedoeld -dat weet het lijdend voorwerp zelf ook wel- maar daarom niet minder vermoeiend en tenenkrommend. In plaats van een werkende oplossing te verzinnen,  gebruikt woke dit soort persoonlijke verhalen als munitie in hun ideologische ideeënstrijd. Zonder het zelf in de gaten te hebben extrapoleert woke deze verhalen tot een sluitende onderbouwing voor de eigen dogmatiek. Mensen met andere ervaringen worden eenvoudigweg niet aan het woord  gelaten. De toegestane verhalen vertellen de waarheid, de andere verhalen niet.

Eigen definitie

Er is racisme en seksisme. Dat moet hard worden aangepakt. Woke hanteert eigen definities. Te weinig diversiteit en inclusiviteit wijst op racisme en seksisme. Daarbij kan woke niet aangeven wanneer sprake is van voldoende diversiteit en inclusiviteit. Het is net als met de Orwelliaanse oorlog tegen Eurazië: de strijd is het doel, niet de overwinning. Woke is een destructief recept voor instant eigenwaarde, meer niet.

Deel 3. De kansenongelijkheid wordt veroorzaakt door racisme en seksisme.

Hein van Zijll Langhout

View all posts

Add comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *